Het huwelijk bij de Romeinen

Liefde speelde bij een huwelijk wel een rol, maar niet de grootste rol. Bij een huwelijk kwamen veel meer zaken kijken dan nu. De verwachtingen voor een man en een vrouw waren verschillend. De verwachtingen van het getrouwde leven en wat men dacht te ontvangen hing erg af van hun leeftijd, geslacht en sociale status.Het leven van de vrouw als ze getrouwd is: Wanneer de bruid trouwt is ze nog in haar jonge tienerjaren. Nhet huwelijk is ze geen klein meisje meer, maar een gewaardeerde vrouw. Ze ontvia ng respect door haar werk in het huishouden, en ze droeg een grote verantwoordelijkheid. Ze bezat de sleutels van het huis, en was de baas van haar werknemers. Verder maakt ze kleding voor de familie. Het leven van de man: De man profiteert van de uitgebreide familie, zij steunen hem in zijn politieke handelingen. Verder profiteert hij natuurlijk ook van de bruidsschat die zijn schoonouders hun dochter meegeven.
De man en de vrouw:Het huwelijk was ook een voorwaarde voor het ‘legaal’ krijgen van kinderen. Een zakelijke gelegenheid:Vaak was het huwelijk, zoals al duidelijk is, in de Romeinse tijd geen romantische aangelegenheid, maar een zakelijke overeenkomst tussen twee families. Wanneer de zoon in zijn midden twintiger jaren was, en de dochter in haar vroege tienerjaren, werden hun verloofden uitgezocht door hun ouders. Hierbij werden vaak vrienden geraadpleegd, en werd er vooral gelet op het verbeteren van de financiële positie van hun eigen familie. Bij de verloving werden tussen de twee families geschenken uitgewisseld. Er werden afspraken gemaakt over de bruidsschat, en de overeenkomst werd getekend. Alles werd bezegeld met een kus. De trouwdatum werd heel zorgvuldig uitgekozen, hoewel juni de maand was die de meesten prefereerden, vonden huwelijken gedurende het hele jaar plaats.De belangrijkste functie van het huwelijk: het krijgen van kinderen. (Hier slaagde men over het algemeen wel in.) Een ander doel is dat deze kinderen later jouw erfgenamen kunnen worden, en later voor je zouden kunnen zorgen. Wanneer een vrouw geen kinderen kon krijgen, kon het ideaal om één partner te behouden onder druk komen te staan. Echter, het gebeurde soms dat men toch getrouwd bleef (dat staat op grafstenen), omdat men zoveel van elkaar houdt, en elkaar zo dierbaar is.